Maandag 4 november 2024, 9.30 uur
Begraafplaats St. Laurentius, Rotterdam
Dichter van dienst: Anouk Smies
Auteur verslag: Daniël Dee
foto Daniël Dee
Om half tien op maandagochtend komen we samen in de aula van uitvaartcentrum De Boezem voor wat misschien wel de eenzaamste uitvaart is sinds het bestaan van stichting de Eenzame Uitvaart Rotterdam (dEUR). Door omstandigheden zijn er namelijk slechts vier mensen aanwezig: de uitvaartverzorgster, een medewerker van het uitvaartcentrum die de muziek bedient tijdens de ceremonie, de dichter van dienst Anouk Smies en ondergetekende.
We zijn aanwezig voor de crematie van Cornelis de Jager (*27-05-1952, Rotterdam – †17-10-2024, Rotterdam). Hij heeft drie broers, waarvan er één al overleden is, maar met de andere twee had hij geen contact meer. Ook is hij getrouwd geweest. De heer de Jager had een testament. Zijn broers zouden nadrukkelijk uitgesloten zijn van de erfenis.
De heer de Jager was een charmante, keurig verzorgde heer, maar binnenshuis was er sprake van vervuiling. Hij had een vechtersnatuur en was vrij optimistisch. Toen hij ziek werd was de prognose drie maanden, maar hij stelde doelen. Hij wilde zijn verjaardag halen en zo en heeft hij nog tien maanden geleefd. Hij was op zichzelf en eigenwijs. Zijn buren maakten eigenlijk alleen een praatje met hem als hij buiten zat met een krantje in de zon. De buren werden wel zijn mantelzorgers en zij voelden zich verantwoordelijk. Zij hebben veertig weken lang verschillende zorgtaken op zich genomen. Om hen moverende redenen willen zij niet aanwezig zijn bij de uitvaart. Du moment van deze plechtigheid zullen zij gedrieën een borreltje drinken op ome Cor.
De heer de Jager had aangegeven welke muziek er gedraaid moest worden op zijn uitvaart, daarom beginnen we met Don’t forget to remember me. Tijdens het nummer zien we iemand buiten de aula de toiletten inlopen. Misschien is er toch nog iemand van de gemeente gekomen, maar had die persoon vertraging? Het blijkt de chauffeur te zijn. Na het eerste nummer vertelt de uitvaartverzorgster hoe de heer de Jager in stilte is heengegaan maar dat elk leven de moeite waard is om herdacht te worden. Dan wordt het tweede nummer gedraaid, Green green grass of home. Uit de muziekkeuze van dhr. De Jager zou je kunnen concluderen dat hij, ondanks zijn teruggetrokken bestaan, een rijk gevoelsleven had. In ieder geval is duidelijk dat hij van countrymuziek hield. Dan draagt Anouk Smies haar gedicht voor, maar eerst legt ze de bos bloemen die ze speciaal voor hem heeft meegenomen op de kist. Ze kiest er bewust voor om zich tot Cor de Jager te richten omdat het een gedicht voor hem is. Tot slot wordt nog Canta libre van Neil Diamond gedraaid. Daarna dragen we gezamenlijk de kist uit de aula naar de auto. Buiten is het koud, maar het is windstil, de zon schijnt en de dag wacht voor de levenden.
SOORTEN WIT DIE IK COR DE JAGER LIEVER ZOU GEVEN DAN DIT GEDICHT
Ik geef je iets witters dan troost
Wit dat sneeuw is vergeten
Het wit van de oogkas
Het wit met een wittere buik
Het wit dat nog nooit een spijker heeft geraakt
Ik geef je iets witters dan troost
Het wit van te laat
Het wit van vogels die geloven
dat de zon straalnuchter op twee poten staat
Verblindend wit
Angstloos wit
Wit zonder idee
Wit zonder nee
Spierwit wit
Ik geef je het wit dat niet half uit zwart bestaat
© gedicht Anouk Smies © verslag Daniël Dee
In de rubriek Eenzame Uitvaart in De Havenloods.